Live Live

Alle facetten rond Kerstmis worden in vijfenzestig korte taferelen in de IJslandse film Echo getoond

Gepubliceerd: Woensdag 18 december 2019 12:16

Alle facetten rond Kerstmis worden in vijfenzestig korte taferelen in de IJslandse film Echo getoond

Nog geen maand geleden besprak ik een film uit IJsland (Mjolk) en nu is er weer reden om enthousiast een film uit dit kleine land te bespreken.

Want waar met name de Amerikanen de wereld hebben overspoeld met vaak zoetsappige kerstfilms heeft de regisseur Runar Rúnarsson bedacht om Kerstmis op een heel andere manier te benaderen. Het is immers het feest dat aanleiding geeft tot bezinning. Nou als je daar mee bezig bent dan komt er, als je goed nadenkt, wel het een en ander op je af. Dus maakte hij een film met maar liefst zesentwintig fragmenten, die niets met elkaar te maken hebben maar gezamenlijk uiteindelijk een beeld geven van wat er zoal rond die dagen kan gebeuren. Hij laat steeds verschillende personen zien in wisselende omstandigheden. Veel is herkenbaar en dat is meteen de kracht van de film. Behalve dat de barre klimaatomstandigheden in IJsland een extra element geven zouden veel van de taferelen zich ook hier kunnen afspelen.

In de film is bewust gekozen alles te tonen vanuit één camerastandpunt. Dat geeft een indringend gevoel. Geen montage of afwisseling van close-ups. Zoals je ernaar kijkt is het! En in amper 80 minuten, opgedeeld in scenes van soms amper een minuut, zien we alledaagse huiselijke beelden. Ruzie bij de keuze van een kerstboom, gescheiden ouders die strijden wie ditmaal de kinderen in huis mogen hebben, een dochter bij haar dementerende vader in een verpleeghuis, problemen bij een bouwplaats, in een kerk staat een doodskist, een parade van kippenkarkassen in een slachthuis, een kinderkoor zingt kerstliedjes rond een torenhoge kerstboom. Maar er is ook aandacht voor seksisme, overconsumptie, kapitalisme. Schrijnend om te zien dat er in veel huizen uitgebreid wordt getafeld en er bij de Voedselbank mensen in de rij staan.

Rúnarsson werkte uitsluitend met amateurs en weet in een bijna documentaire stijl een compact gevoel te creëren. Er is geen tijd om stil te staan bij een bepaald onderwerp, want het volgende is alweer aan de orde. Maar na afloop heb je het gevoel dat je een totaalbeleving hebt ondergaan. En geniet vooral van de bijzondere openingsbeelden.

Bij de foto: Scene uit de bijzondere IJslandse kerstfilm Echo

Deel deze pagina: