RTV Arnhem - Nieuws

Vrijwilligster Tess Reerink helpt op basisschool De Paasberg in Oosterbeek. Foto: Omroep Gelderland

Vrijwilligster Tess Reerink helpt op basisschool De Paasberg in Oosterbeek. Foto: Omroep Gelderland

OOSTERBEEK - Voor veel docenten is het pittig om het afstandsonderwijs te combineren met noodopvang voor kwetsbare kinderen en kinderen van ouders met cruciale beroepen. Daar is in de gemeente Renkum een oplossing voor. Op zes basisscholen lopen inmiddels tien vrijwilligers rond om te ondersteunen.

En daar is directeur Hans Verweij van basisschool De Paasberg in Oosterbeek geweldig blij mee. "Dat is echt wel fantastisch. Anders ben je volledig afhankelijk van je eigen team. De noodopvang combineren met het online lesgeven: dat kan eigenlijk niet samen. Dat we deze vrijwilligers mogen ontvangen, is zo'n welkome aanvulling."

Bekijk de video. De tekst gaat daaronder verder.

Het initiatief kwam van de jongerenwerkers van Renkumvoorelkaar. "Vanaf begin dit jaar hebben veel van mijn collega's meegedraaid in de noodopvang", vertelt Leo Jansen, die de extra inzet coördineert. "Daar kwamen al snel de vrijwilligers bij. Tien inmiddels. Dat is echt supermooi."

En het mes snijdt aan twee kanten. "Voor ons is ook de winst dat we de kinderen leren kennen", legt de jongerenwerker uit. "Dan weten mensen ons uiteindelijk ook beter te vinden."

'Kan me hier nuttig maken'

Tess Reerink doet normaal gesproken de horeca bij het Multifunctioneel Centrum Doelum in Renkum. "Maar daar is nu gewoon geen werk in, helaas. Dus kan ik mezelf hier nuttig maken." Voor de klas staan had ze nog nooit gedaan. "Echt een nieuwe ervaring. Maar wel superleuk."

"Je merkt ook dat de kinderen het fijn vinden. Dan kom je moe, maar voldaan thuis." Tess is bovendien zo enthousiast geraakt, dat ze heeft besloten de lerarenopleiding te gaan doen.

'Kinderen willen niet naar huis'

Ook ouders en kinderen tonen zich tevreden met deze oplossing. "Ik krijg alleen maar positieve reacties. De kinderen willen eigenlijk liever niet naar huis volgens mij", vertelt moeder Carolien met een glimlach.

Door: Huibert Veth

Deel dit artikel